woensdag 22 november 2017

200 km brevet Boekelo, totaal 270 km.

Klaar voor de start.
Najaar 2017, en tegen mijn gewoonte in ga ik een brevet rijden. Tom heeft zijn nieuwe velomobiel ingereden, en wil graag met mij een brevet rijden. De laatste is al bijna 2 jaar terug, dus ja, het wordt wel weer eens tijd, dus ik laat me verleiden.

Tom is beren trots op zijn Quattrovelo, en ik ben het met hem eens, een mooie kleur zit er op de fiets, alleen de vormgeving kan me niet bekoren. Hij is er al op vrijdagavond, dus alle tijd om de fiets van binnen te bekijken en goed de techniek te bestuderen. Tjonge die achterbrug is toch wel aardig vol gebouwd met allerlei spul. Zo eenvoudig de driewielers zijn uitgevoerd, wat achterbrug betreft, zo gecompliceerd is het wat de vierwieler betreft. Hier zijn de mannen van velomobiel behoorlijk druk mee geweest.
Een leuk stukje techniek.

Ik ga erin liggen, tjonge wat is die Tom lang zeg, ik lig helemaal plat en kijk strak tegen de trappers aan.
Hier kan ik niet mee uit de voeten, elke mm is gebruikt om Tom in de fiets te krijgen, het is ook een xxxxxxl uitvoering. Maar hij past erin en dat is wat waard.
Tom verteld dat hij met wind mee, merkt dat het makkelijker fietst, tijdens het brevet zie ik wat hij bedoelt, de achterkant heeft veel meer oppervlakte dan een driewieler. Wat ook opvalt is dat bij het afdalen de Quest niet inloopt op de Quattrovelo. Tom zijn fiets heeft een geïntegreerde racekap, dus hij zit lekker binnen. en ik rij cabrio met windscherm. Tom zijn totaal gewicht is bijna 40 kg meer, dat helpt in afdaling, maar dan zijn de verschillen niet zo erg groot, is mijn eerste gedachte.
Tijdens de pauze's verteld Tom dat hij veel lekkerder fiets in de Quattrovelo, meer ontspannen. Dat is voor hem een duidelijke meerwaarde.
In de bochten rem ik nog steeds het minst, maar dat licht aan de bestuurder. Op twee wielen vind ik leuk, Tom gruwt daarvan.

We gaan mooi op tijd plat, en zetten de wekker. Weersverwachting is voor de zaterdag een enkele bui, dus ik ga cabrio rijden, vind ik veel mooier dan met racekap. Onderweg naar Boekelo heb ik het toch wel redelijk koud, dus geef aan tijdens de koffie in Boekelo, dat als we gestart zijn, en we langs Lattrop rijden, ik de racekap toch ga halen. Na de start breekt de zon door en een extra petje geeft meer warmte, dus ik blijf toch maar cabrio rijden deze rit.

We rijden lekker door en af en toe een bui, we rijden tegen de klok in, dus eerst naar Duitsland en via Hardenberg naar Zwolle, de wind blaast aardig en sommige fietspaden zijn niet meer te zien vanwege de hoeveelheid blad wat van de bomen waait. Een mooi herfst tafereel.
Doordat ik wat te weinig eet, loop ik vlak voor Zwolle tegen een behoorlijke dip aan, en ik kan Tom nog net volgen. Tjonge, dat ben ik niet gewend.

In Zwolle staat het frituurvet aan, dus ik bestel 1 vette patat met, daar heb ik zin in. Ik weet dat het niet veel doet, maar ik weet ook dat je tijdens brevetten moet eten wat je lekker vind, dat werk bij mij tenminste zo. Tom neemt ook een bak patat. Na nog wat extra brood en banaan gaan we op pad, ondertussen is het dik gaan regenen, en dit duurt nog 1,5 uur. Tjonge wat baal ik, wat een water, die kap had me nu wel gepast.

Tegen 3 uur wordt het droger, en is het ergste voorbij, maar alles is nat en de gps, teller en muziek houden ermee op, zo nat is de bak inwendig. Zelf ben ik ook koud en nat, en dan 20 km voor de streep de traditionele lekke band er nog bij, dat maakt het feest compleet, maar goed tegen half 5 zijn we in Boekelo terug, en kunnen we afstempelen.

Na koffie pakken we in en fietsen naar Lattrop waar het lekker warm is bij de houtkachel. Ik stuur Tom naar de douche, kan ik lekker opwarmen naast de kachel :-)

Al met al weer leuk om samen een brevet te rijden. de gemiddelde snelheid is wat gemiddeld, 31 km. Maar de omstandigheden waren ook naar, koud 5 graden, wind 5 beaufort, en veel regen. Guur weer dus, daar komen geen topsnelheden uit vandaan.
Saluut.

donderdag 9 november 2017

Fraude of niet, dus wel.

Lijkt aardig officieel.
Af en toe zet ik een advertentie van spullen op Ligfiets.net.
Afgelopen week kreeg ik een mailtje (vanuit het buitenland) of de tweewieler van mijn vrouw nog te koop was, en of ik wat foto's wou opsturen met de vraagprijs.

Zo gevraagd zo gedaan. Ik kreeg een mailtje terug dat de vraagprijs oke was en dat ze een cheque zouden sturen, en ze vroegen om ons bankrekening en adres.

Mmmmmmmm, dacht ik, apart maar afgeven bankrekening en adres hoeft geen problemen te geven.
Hierna lag er ineens een cheque (uit Parijs) in de brievenbus met een bedrag wat ver het aanschafbedrag overschreed.

Dit gaf zwaar te denken, ook ondanks het feit dat niet op mijn verzoek in gegaan werd om het afgesproken bedrag gewoon op mijn rekening te storten.

Controle bij de bank en internet leerde al snel dat hier een behoorlijk luchtje aan hing, en dat ze het bedrag wat overbleef na aftrek van kosten en aanschaf, waarschijnlijk contact wilden incasseren.
Daarnaast loop je het risico dat na controle van de bank de cheque niet gedekt is en dat de bank het geld terug haalt. Dan heb je het verschil in contacten terug gegeven en de storting wordt terug gedraaid.

Nou dat gaan we dus mooi niet doen. Dus heb je iets te koop staan, en krijg je zoiets in de mail. Vertrouw het niet en ga er niet mee in zee. Waarschijnlijk is het een gevalletje van witwassen.
Het wordt ook wel scam genoemd.
Cheque komt vaak van de HSBC Bank, weet niet of die er iets aan kan doen.

Saluut.

zaterdag 28 oktober 2017

Sportschool, ja of nee.

:-)
Het fenomeen "Sportschool", heb ik eigenlijk nooit iets mee gedaan, want als je woon werk verkeer in de fiets doet, dan doe je genoeg aan sport, dit was en is altijd mijn uitgangspunt geweest.

Maar de laatste jaren begon ik toch te merken dat de verhouding getraindheid van onderlichaam en bovenlichaam niet helemaal klopte. Vooral de armen en schouders, en het laatste half jaar begon mijn linkerschouder toch wat beperkingen te krijgen.

Mijn vrouw kwam laatst thuis met een enthousiast verhaal van een sportschool wat mij wel aansprak.
En nu ik tegen de 60 aanloop wil ik ook wel een Six-Pack :-)
Iedereen heeft ze, maar ze zijn niet bij iedereen te zien. :-)

In ieder geval de eerste sessie gehad en bij gebruik van de bovenarmen en schouders kon de begeleider duidelijk zien dat er wat het bovenlichaam betreft, er nog wel wat arbeid gedaan moet worden.

Grappig was wel toen ik op de roeimachine moest zitten, mijn buurman aangaf na de start, "dit tempo ga je niet volhouden", wat de volle 10 min. betreft. Hij was ingesteld om in 10 min 2200 mtr te roeien.
Tja ik zit er voor het eerst, dus je gaat op gevoel af en ik dacht, dat gaan we dan wel zien.
Na 2200 mtr had ik nog 1.15 min over. Ik weet niet precies hoe dit in te schatten, maar de begeleider gaf in ieder geval aan dat het boven gemiddeld is.

We gaan de eerste 2 maanden 2 x per week naar de sportschool om te kijken wat voor uitwerking de training heeft op het bovenlichaam en schouder, want ik wil die beperking er wel uit hebben.
Hoop dat het ook invloed heeft op de periodes van stijfheid/spit in de rug.
In ieder geval volgens de meeting en de gemeten parameters is mijn werkelijk leeftijd 15 jaar jonger, nou dat is in ieder geval al mooi meegenomen.

We gaan het zien.
Saluut.





zondag 24 september 2017

Oproep "Welke teller is de beste"?

Ik rijd al jaren met een extra draadloze teller in de carbon Quest, voor cadans en hartslag, maar met wisselend succes. Regelmatig storing en een gedoe met de batterijtjes.

Ik ben op zoek naar een teller die snelheid, cadans en hartslag weergeeft. Heb er een paar gehad die draadloos zijn, maar dat geeft zoals bovenstaande vaak gedoe.
Het liefst vind ik een teller met cadans en snelheid via draadje en hartslag draadloos. Het signaal hoeft dan niet door carbon heen.

Nou kan ik weer een nieuwe kopen en proberen, maar ik kan ook vragen naar ervaringen van mede ligfietsers, dus vandaar deze oproep.

Wie gebruikt een goed werkend setje in een carbon velomobiel.
Ben benieuwd naar de reactie's.

zaterdag 16 september 2017

Canada.


Laatste weken geen meter gefietst, niet erg want we waren op vakantie in Canada, na Rusland het grootste land van de wereld. Iets van 260 keer groter dan Nederland.
Om een en ander te bekijken toch maar een auto gehuurd. :-))

Op een van de vele rotsen
Verscheidenheid is groot, we zijn in de provincie Ontario geweest en dan vanaf Toronto, naar het noorden via de oostkant van lake Huron naar het noorden en via lake Superior weer terug naar de bekende watervallen, de Niagara watervallen.

Al met al een mooie reis, met veel indrukken van hoe de Canadese bevolking leeft in Canada. We zijn regelmatig Canadese tegengekomen die Nederlandse ouders of voorouders hebben. Er werd zelf verteld door een geïmmigreerde boer uit Friesland dat 50% van de melk in Canada geproduceerd wordt door boeren die van Nederlandse komaf zijn.

Als je door de glazen vloer kijkt.
In Toronto is de CN Tower een belevenis met zijn 450 mtr hoogte waar je als bezoeker kunt komen.
De auto's zijn dan net dinky toys op de snelweg.
In het noorden veel natuurschoon met heel veeeeeeel bos en stenen/rotsen. Uiteraard lopen hier ook de nodige wilde dieren, overdag niet veel last van maar in het donker moet je niet de wildernis in hebben we begrepen van de plaatselijke bevolking.


Een van de honden.
Ook een indianen reservaat Wikwemikong bezocht, waar we tijdens een wandeling begeleid werden door honden die getraind waren om mensen te beschermen tegen beren tijdens hun wandeling, die honden bleven de hele tijd bij je en zochten de hele omgeving af waar je liep, heel apart.

Ook zijn we nog met een veerpont geweest, de afstanden zijn groot daar, dus het duurde 2 uur voor we aan de overkant waren. :-))

We hebben de reis zelf geregeld en geboekt en zo kwamen we van 4 sterren hotel. Tot motel, waar veel werkverkeer overnacht, tot aan bed en breakfast.
Aparte was dat juist dat bed and breakfast de mooiste en meest luxe overnachting was.
Zo'n overnachtings- motel moet je ook een keer mee gemaakt hebben, simpel, sober en functioneel, niet al te schoon, maar het kon ermee door.



Links de USA kant en rechts de Canadese versie.
Na al dat moois gingen we naar de watervallen van Niagara, een hele belevenis met al dat water wat daar over de rand valt. Op de boot kregen we regenkleding aan want vlak bij is het een groot waterfestijn, zoals je op de foto kunt zien.
Onvoorstelbaar, al dat water en het gaat de hele dag door. Informatie leerde ons dat tot 1950 de erosie van de waterval 3 meter was per jaar, hierna hebben ze veel water omgeleid via kanalen en hierdoor is het gelukt dat de erosie terug ging naar 30 cm per 10 jaar.


Kun je je voorstellen hoeveel water er toen erdoor ging, dat moet verschillende keren meer zijn geweest dan wat je nu ziet.
Al met een hele reis en de jet lag ervaring heb ik nu ook.
Saluut.



dinsdag 15 augustus 2017

Kwets, deel 2.

2013
We schrijven alweer 2017, en het plaatje hiernaast is van 2013. Dit kreeg ik van de eigenaar van Quest nr. 77, nadat ik de Quest toendertijd aan de buitenkant gerestaureerd had.

Nu kreeg ik het verzoek om de binnenkant te restaureren. de Quest is van bouwjaar 2002, dus al 15 jaar oud.

De waslijst van mankementen was ook aardig lang. maar niet getreurd we zijn niet snel voor 1 gat te vangen.



 
Lege huls.
Het aluminium frame was toe aan meerdere herstel werkzaamheden, waaronder herstel van boutgat tussenrol, en ophanging spanner.
De glasfiber buis achter was helemaal doorgezakt en er zat veel speling in de achterbrug.

En zo waren er nog meer dingen die aangepast vervangen moesten   worden, maar wat wil je ook na 15 jaar intensief gebruik.

Na een paar uur sleutelen was alles eruit, behalve het elektrische gedeelte en stuur, en kon ik beginnen aan de opbouw, waarbij ik ook niet gevraagde modificaties doorgevoerd heb, want als je het los op de werkbank hebt liggen, is het zo klaar.

Al met al was de proefrit snel klaar en de Quest kan er weer een paar jaar tegenaan.
En weer verliet een tevreden klant het pand :-)
Saluut.

donderdag 6 juli 2017

En weer verliet een tevreden klant het pand.

Staan mooi naast elkaar.
Sinds een aantal jaren verkoop ik dakdragers voor velomobielen. Deze zijn zodanig gemaakt met oprijgoten dat je persoonlijk zonder hulp van derde je velomobiel op je auto kunt krijgen.

De hele constructie is van aluminium en vrij simpel op te bouwen. Voor de oprijgoten heb je 2 boutjes nodig om de stukken te koppelen en dan zet je zelfstandig je velomobiel op de dakdrager, waarna je de oprijgoten in stukken onder de velomobiel vastzet op je dakdrager.

Hierdoor geen materiaal in de auto, wat gevaarlijk voor je kan zijn bij ongelukken.
Bij deze constructie was het de uitdaging omdat 2 verschillende fietsen te kunnen plaatsen, dit vanwege de komende vakantie, en zoals je ziet is dat mooi gelukt, op vakantie ben je met meerdere mensen, maar hij gaat ook gebruikt worden om alleen op pad te gaan.

Ook is er ruimte om 2 velomobielen op de dakdrager te plaatsen, wat gewicht en volume betreft kan het, want de meeste dakdragers kunnen max. tot 70 kg belast worden.
Groot voordeel vind ik zelf dat je de wielen van de velomobiel vast kunt zetten met kleine spanbandjes aan de dakdrager, hierdoor krijg je geen beschadigingen aan de body.

Zelf gebruik ik hem al een jaar of 4 en op de Duitse autobaan was het geen probleem om flink door te rijden. Voor die tijd had ik hem altijd op de aanhanger, maar dat schiet niet op, als je ver moet.
Saluut.